Cerkiew- kościół unicki - została założona pod koniec wieku XII, przebudowywana ok. 1560 r. i 1710 r., dekorowana bogatą polichromią ok. 1620 r. W wyniku przeprowadzonych prac archeologicznych odsłonięto fundamenty pierwotnej absydy, które stanowią relikty pierwotnej świątyni. Dotychczasowe ustalenia pozwalają określić czas powstania budowli na XII lub początek XIII wieku, odkryto bowiem zarys romańskiej świątyni małopolskiej. Po zniszczeniu świątyni w 1583 r. w czasie pożaru miasta i odbudowaniu jej przez Andrzeja Górkę oraz po zawarciu unii w 1596 r. w Brześciu między kościołem prawosławnym, a rzymsko - katolickim pełniła rolę kościoła unicko - parafialnego. Kościół ten w okresie wzmożonej rusyfikacji Królestwa Polskiego zamieniony został w 1867 r. na cerkiew prawosławną. Warstwa z XVI wieku stanowi obramowanie glifów okiennych i absyd.  Najciekawszym elementem architektonicznym świątyni dodanym w trakcie rozbudowy jest fasada z elementami neogotyckimi. Fasada ta powstała po roku 1808 z fundacji St. Kostki Zamoyskiego. Jest to jeden z pierwszych przypadków zastosowania neogotyku w polskim budownictwie sakralnym, dlatego że styl typowo zachodni znalazł zastosowanie głównie w budownictwie kościoła wschodniego.